Rozdział 5 - New Story

Od ,,pocałunku" minęło 5 dni , przez ten czas Harry zachowywał się gorzej niż zwykle , poniżał mnie , zamykał w piwnicy i często stoswał przemoc psychiczną. Jednak coś się zmieniło , jego spojrzenie niegdyś puste , teraz często smutne , cierpiące . Bolało mnie to. Tak , trzeba było spojrzeć prawdzie w oczy , zakochiwałam sie w moim oprawcy , człowieku , który wyrządził mi tak wiele krzywdy . Moja podświadomość wyśmiewała sie ze mnie , ale co ja mogłam zrobić ?
Podobno serce nie sługa . Nienawidziłam go , chciałam żeby mnie zostawił , chciałam żyć jak kiedyś , chciałam go nienawidzić . Niestety moje serce żyło własnym rytmem.
Westchnęłam , po czym podniosłam sie z łóżka w moim pokoju . Byłam już w pełni przygotowana , a Harry wciąż mnie nie wołał na dół , dziwne , bo była już 9 . Nagle z dołu zaczęły dochodzić jakieś chałasy i krzyki , nie myśląc długo , chwyciłam za klamke i zbiegłam na dół .
Będąc w połowie schodów zauważyłam Harrego , Louisa , Zayna , Nialla i Liama .
Harry bardzo głośno i teatralnie kłócił sie z Louisem , wymachując przy tym różnymi przedmiotami i rzucając nimi gdzie popadnie . Zayn i Liam próbowali opanować Harrego , a Niall Louisa . Chciałam nie postrzeżenie opuścić pomieszczenie . Niestety w życiu ma sie szczęście bądz pecha . Ja mam to drugie , gdy wchodziłam powoli na góre , schodzy zaskrzypiały . Wszystkie pary oczy , zwróciły się w moją strone . Oczy Harrego przybrały barwe głebokiej czerni , dosłownie mogłam poczuć jego palące spojrzenie na moim ciele , brawo Jo .
-Zabierzcie ją stąd - warknął Harry
Niall wskazał ruchem głowy , abym weszła na góre , a sam podążył za mną . Weszłam do pokoju Stylesa , a zaraz za mną Horan . Ustałam pod oknem i ze strachem wyczekiwałam co sie stanie .
Spojrzał na mnie , uśmiechnął się i przemówił
-Nie musisz sie mnie bać - powiedział bardzo łagodnie , a całe napięcie , jakby wyleciało z pokoju . Powoli usiadł na łóżku i poklepał miejsce obok siebie .
-Nie bój sie mnie , to ja jestem ten miły i łagodny - zasmiał sie , był to bardzo przyjazny dzwięk
-Dobrze - delikatny uśmiech zagościł na mojej twarzy
-No więc Joella - skrzywiłam sie na dzwięk mojego imienia
-Wolisz żebym mówił Jo ?- zapytał , pokiwałam głową na tak
-Dobrze , może powiesz mi coś o sobie hmmm?
-Ok
Zaczęłam opowiadać o moim dzieciństwie , spędzonym na obrzerzach Seattle , o okresie dojrzewania , o trudnym początkach dorosłego życia i o pobycie tutaj . Przez całą rozmowe śmialiśmy sie i dokazywaliśmy . Przez ten czas chałasy z dołu zdążyły ucichnąć .
- No więc może teraz ty coś o sobie opowiesz ? - zagarnęłam  z dużym uśmiechem . Momentalnie mina mu zrzedła , a w oczach nie można było już dostrzec rozbawienia .
-Ja przepraszam , jeśli nie chcesz o tym mówić ...
-Nie , nie w porządku - zamyślił sie chwile
- od czego by tu zaczął , urodziłem sie i wychowałem w Mulargin w Irlandii , od młodych lat uwielbiałem muzyke , śpiewałem , grałem na gitarze i pianinie . Zawsze miałem wielkie ambicje , że pojade do szkoły muzycznej w Londynie i spełnie swoje marzenia . Rodzice odkładali pieniądze na moje pragnienia , które były nie lada wydatkiem . Gdy miałem 14 lat rodzice popadli w długi . - widać było na jego twarzy smutek - W wieku 15 lat miałem jechać do szkoły muzycznej . Niestety pewnego dnia , mama oznajmiła mi z wielkim żalem , że nie mają na to pieniędzy , w tamtym momencie mój świat runął , przepłakałem pare dni , po pewnym czasie otrząsnął sie , ale wciąż nosiłem w sercu ogromny żal do całego świata . Gdy miałem 16 lat , na jednej z imprez , po raz pierwszy spróbowałem norkotyków . Spodobało mi sie to , więc zacząłem ćpać i buntował sie rodzicom . Jeden z moich kumplii wciągnął mnie w handel . Miała być to jedno razowa akcja , abym uzbierał pieniądze na dalsze kształcenie , ale kogo nie zachęcił by łatwy hajs na dalszą mete ? -zaśmiał sie z własnej głupoty - ale wtedy jeszcze nie wiedziałem jakie będą tego konsekwencje . Marzenie o karierze muzycznej prysło , liczyły sie tylko imprezy , alkohol , fajki , narkotyki i pieniądze . Mając 17 lat rodzice dowiedzieli sie o wszystkim , bez wyjątków . Mama długo płakała , a ojciec bez wachania wyrzucił mnie z domu . Pamiętam ten dzień jakby to było wczoraj :
Mama i tata wpatrywali sie we mnie z bólem i zawiedzeniem . Bałem sie co zrobią , jak mnie ukarzą.
-Synu gdzie popełniliśmy błąd - szlochała mama , zaś ojciec stał twardo i wpatrywał sie we mnie z pogardą .
-Czy ktoś cie do tego zmusił , powiedz , że tak było , dlaczego to robiłeś ?- ciągnęła mama
-Pieniądze - tylko tyle zdołałem z siebie wydusić , spojrzałam błagając o wybaczenie moją rodzicielke . Ojciec wyszedł z pomieszczenia , a mama usiadła przy stole , przystrzymując sie łokciami , dalej szlochając . Po chwili wrócił z walizką , spojrzał na mnie twardo i przemówił
-Nie będę trzymał pod dachem ćpuna i handlarza , wyjdz i nigdy nie wracaj
-Ale tato - ścisnęło mnie w żołądku
-Nie jestem już twoim tatą
Ostatni raz spojrzałem na kobiete która mnie urodziła , widziałem w jej załzawionych oczach ból . Nic więcej nie mogłem zrobić , chwyciłem walizke i opuściłem dom .
Spojrzałam na Nialla , jego oczy sie zeszkliły , głowe miał spuszczoną w dół i pocierał ręką o swoje knykcie . Nie myśląc nad tym , przytuliłam go , jak najlepszego przyjaciela . Jego ciało zesztywniało ,lecz po chwili odwzajemnij uścisk i szepnął
-Dziękuje
-Nie ma za co - pociągnęłam nosem , a pojedyńcza łza opuściła moje oko - to najsmutniejsza historia jakął słyszałam .
Zaśmiał sie krótko i odsunął odemnie , w tej samej chwile usłyszeliśmu przekręcanie klamki w drzwiach . Do pomieszcznia wszedł Harry , momentalnie sie wyprostowałam i podniosłam z łóżka .
-Niall zostawisz nas samych ?
-Jasne - odpowiedział blondyn i opuścił pokój, zostawiając naszą dwójke samych .
Styles usiadł na łóżku i mi kazał zrobić to samo . Widziałam po jego minie , że sie denerwuje .
-Jo , oh moja droga Jo , nie wiem sam co mam powiedzieć , ale nie moge już tak dalej - wpatrywałam sie w niego z uwagą - ja nie wiem co sie ze mną dzieje  , na początku tak nie było , ale teraz coś sie zmieniło . Uwielbiam to jak sie poruszasz , to jak sie denerwujesz , to jak przygryzasz dolną wargę , uwielbiam twój uśmiech  i twoje piękne oczy . Ja mam do ciebie pytanie , czy możemy zacząć od początku z czystą kartką ? - siedziałam w osłupeniu , przetwarzając sobie w głowie co właśnie powiedział . Patrzył na mnie uwarznym wzrokiem ,pokiwałam lekko głową na tak .
Uśmiechnął sie , po czym złapał mnie pasie i przytul do siebie .
-Przepraszam za wszystko , tak bardzo przepraszam - schowałam głowe w zagłębieniu jego szyji , on trzymał mnie ciasno , jakby bał sie , że uciekne
-Nigdy nie miałem dziewczyny , więc musisz mi pomóc , a to nie będzie łatwe - zaśmiał sie , a ja razem z nim .
Niekotrolowane łzy zaczęły spływać po moich policzkach , a z ust wydarł sie ciły szloch .
-Prosze nie płacz , prosze , to mnie zabija - moje serce rośnie .

-------------------------------
Jak sie podoba ? :) Co sądzicie o tym rozdziale , piszcie w komentarzach , a także o uwagach do mnie .Nie zastanawia was dlaczego Harry tak szybko zmienił zdanie ? Następny rozdział pojawi sie jeśli pod tym , będą przynajmniej 3 komentarze . ;) Pozdrawiam i do następnego ^^

czytasz=komentujesz

Rozdział 4 - Love me or Hate me

Siedziałam oparta o ścianę, a z ręki ciekła krew . Bałam się co on mi może jeszcze zrobić , taki człowiek jest zdolny do wszystkiego .  Po chwili wstałam , ruszyłam w stronę wyjścia z obszernego salonu . Gdy znalazłam się na korytarzu , zobaczyłam drzwi wyjściowe , chwiejnym krokiem zmierzałam w ich stronę . Zaczęłam przyspieszać , przemierzając długi korytarz , klamka była na wyciągnięcie ręki , gdy nagle jakby spod ziemi wyrósł Harry . Złapał mnie za dłoń , po czym pchnął na ziemie . Upadłam z wielkim impetem , a on tylko uśmiechnął się pod nosem .
-Nie myśl , że uda ci się uciec
Bałam się wykonać jakikolwiek ruch . Jego wzrok przeszył moje ciało , a ono mimowolnie zdrętwiało .
-Co tak leżysz ?!  Wstawaj i idź się doprowadzić do porządku , oczyść sobie ranę , bo mi jeszcze coś pobrudzisz . Wszystko znajdziesz w swojej łazience . - w jego oczach nie było widać ani krzty emocji , kompletna pustka .
Niezdarnymi ruchami podniosłam się z podłogi i wolnym krokiem skierowałam się w stronę schodów . Gdy byłam na pierwszym schodku prowadzącym na górę , Harry złapał mnie za rękę głowa odwróciła się w jego stronę , z lekkim niepokojem wyczekiwałam co ma teraz nadejść .
-Nigdy więcej nie próbuj uciec , nigdy - ostanie słowo wypowiedział wyraźnie przez zaciśnięte zęby , jego palce wbijały się w moją skórę . Wyszarpałam rękę z jego uścisku , który pozostawił czerwone ślady . Nie zważając dalszej uwagi na niego , wbiegłam na górę w poszukiwaniu łazienki . Po kilku nieudanych próbach w końcu znalazłam małą łazienkę  z prysznicem , umywalką , kibelkiem , lustrem i niewielką szafeczką , wiszącą na ścianie .
Otworzyłam szafkę i stojąc na palcach sięgnęłam wodę utlenioną i gaziki , które leżały na najwyższej półce . Usiadłam na desce po czym zaczęłam opatrywać rane . Przyłożyłam gazik z wodą utlenioną w miejsce z którego przed chwilą sączyła się krew , syknęłam z bólu . Gdy rana była już oczyszczona , wyjęłam bandaż i owinęłam nim  ręke . Podeszłam do umywalki , odkręciłam kurek z zimną wodą i przemyłam twarz . Gdy pomyślałam , że mój oprawca ma być moim mężem , ściskało mnie w żołądku . Nie tak sobie to wyobrażałam , zawsze myślałam że pójde do ołtarza w pięknej białej sukni z ukochanym tatą obok i tam na końcu będzie czekał na mnie mój książe z bajki z którym się zestarzeje i będziemy mieli gromadkę dzieci . Gorąca łza spłynęła po moim policzku , wolnym ruchem ręki starłam ją po czym sięgnęłam po ręcznik i wytarłam twarz . Odgarnęłam włosy za głowę po czym sięgnęłam do klamki .
Wyszłam z łazienki i już chciałam skierować się w strone pokoju ale usłyszałam głos , który zwołał mnie na dół . Westchnęłam i podążyłam w dół schodów . Gdy byłam już na dole Harry krzątał się po kuchni .
-No w końcu jesteś - przerwał bo szukał czegoś w lodówce - masz w końcu zrobić coś do jedzenia , jestem strasznie głodny -wyjął butelke z piwem i udał się do salonu , w progu przystanął na chwile i spojrzał na mnie
-Jak masz na imie-bałam sie otworzyć buzie - teraz możesz sie odezwał - odchrząknął
-Joella , Jo - powiedziałam sciszonym tonem . Pokiwał tylko głową i opuścił pomieszczenie .
No to trzeba brać sie do roboty .
Po godzinie kurczak z warzywami był gotowy, w momencie gdy wyjęłam go z piekarnika do kuchni wszedł Harry .
-Sporo ci to zajęło , oby było smaczne - usiadł przy stole - na co czekasz ? Nałóż mi .
Z górnej szafki wyjęłam dwa talerze i zaczęłam nakładać potrawe .
-Czy ty nie rozumiesz co to cb mówie , ,nałóż mi '' - zacytował-
Dostaniesz jeść w swoim czasie.
Zdziwiło mnie to , ale nie powinno . Odłożyłam drugi talerzyk , a ten z nałożonym kurczakiem podałam Harremu .
W momencie , gdy zaczął konsumować swoją porcje poczułam jak bardzo jestem głodna , nie jadłam cały dzień , a on się znęcał . Tak. Myśle , że można nazwać to znęcaniem .

Dwa tygodnie później .

Stałam w łazience , pochylona nad umywalką , czułam jak mnie mdli , a cały świat wiruje . Jeszcze raz oblałam twarz wodą i połknęłam tabletke od głowy . Zsunęłam się  po ścianie i usiadłam na zimnych płytkach . Przymknęłam powieki , a oddech stał się miarowy . Po chwili kręcenie w głowie ustało i mogłam bezpiecznie podnieść się z ziemi . Pomyślałam , że dobrym pomysłem byłby zimny i orzeźwiający prysznic . Rozebrałam sie do bielizny i ustałam przed lustrem . Spojrzałam w swoje odbicie , którego nie poznawałam . Schudłam i to bardzo wyraźnie , oczy straciły blask , zaróżowione policzki , stały sie blade i zapadnięte , na ciele widniało pełno siniaków nowych i starszych . To wszystko przez niego , głodził mnie , dawał jeść raz dziennie , czasem wcale . Rzucał mnie i robił co chciał , na co przyszła mu ochota , czasem kazał spać w piwnicy . Odwróciłam wzrok , nie chciałam na to patrzeć , gorące łzy opuściły moje oczy , tworząc mokre ścieżki po obu stronach policzków . Zdjęłam bieliznę i weszłam do kabiny , odkręciłam kurki , a woda spłynęła po moim ciele . Umyłam włosy i resztę posiniaczonego ciała . Wyszłam spod prysznica , ubrałam piżamę i opuściłam łazienkę . Spokojnie zmierzałam w stronę pokoju
-Jo - usłyszałam głos , który mroził mi krew w żyłach , niczym robot ,   mechanicznie zwróciłam sie w jego strone
-Coś ci wypadło - podał mi mój zielony t-shirt i spojrzał w oczy, momentalnie , gdy zauważył moje załzawione oczy , rysy jego twarzy złagodniały . Wyglądał na smutnego i cierpiącego . Złapał mnie lekko za ramiona i szepnął ,,przepraszam " , spojrzał na moje usta , po czyn delikatnie musnął je swoimi . Stałam w osłupieniu  . On powoli odchodził , a moje serce waliło jak oszalałe . Stałam w miejscu , rozmyślając co chwile temu się wydarzyło .

----------------------------------------------

I jak się podoba? Mam nadzieje , że warto było czekać , ten jeden dzień dłużej :)
Dziękuje za te kilkaset wyświetleń ♥ , niestety komentarzy nadal brak :( . Mam nadzieje , że sie to zmieni już niedługo <3
Całuje i do następnego rozdziału ;)

czytasz = komentujesz