Rozdział 3 - slave

Gorączkowo mrugałam oczami , mając nadzieje , że jest to tyko koszmar , zły sen z którego zaraz sie wybudzę . 

-Więc jak będzie ? -  spytał zniecierpliwiony  blondyn , wszystkie pary oczu były zwrócone w moją strone 

-Ja , ja .... - jakałam sie , nie mogłam złożyć logicznego zdania 

-Ty ? Moja cierpliwość sie kończy maleńka - warknął  i wolnym ruchem ręki odblokował broń.

Przełknęłam głośno śline i nabrałam powietrza do płuc 

-Wyjde za niego - rzekłam ledwie słyszalnie .

Blondyn opuścił pistolet w dół i schował go za pasek od spodni . 

-Wstań - usłyszałam głośny rozkaz ,nieprzyjemne  dreszcze przeszły w dół mojego kręgosłupa , ciało uniosło sie ku górze , a oczy skierwały sie na mojego przyszłego ,,męża '' .

Podniósł sie z kanapy i stanął naprzeciw mnie . Usłyszałam dzwięk zamykanych dzrzwi i głośne ,,powodzenia " , co oznaczało że reszta chłopaków opuściła dom . Nie pewnie podniosłam wzrok ku górze po czym napotkałam zielone tęczówki nieznoszące sprzeciwu , jego oczy nie wyrażały żadnych emocji , były takie puste , a zarazem piękne i chipnotyzujące . 

-Idz na góre , do pierwszegi pokoju na lewo i czekaj tam , aż nie przyjde - wychrypiał w moje ucho , dzwięk jego głosu rozpłynął mi sie w głowie . Stop , masz przestać zachowywać sie jak zakochana piętnastolatka . Lekko pokiwałam głową i wbiegłach na góre po schodach . Odszukałam wzrokiem wyznczony pokój po czym nacisnęłam klamke , która po lekkim szarpnięciu ustąpiła i ukazała mi dość duży pokój z wejściem na nieduży taras . Pod ścianą stało dwu osobowe łóżko z czarną pościelą i białymi podużkami . Z jednej strony łóżka a raczej łoża , stała pojedyńcza półeczka z niewielką , czarną lampką.

W jednym z kątów stał stolik z dwoma fotelami.

Jedne dzrzwi były otwarte i prowadziły do garderoby . Ściany w pokoju były w odcieniu czarnym , tylko jedna samotna ściana była biała.

Ponownie spojrzałam na szklane dzrzwi , a nogi same mnie poniosły . Otworzyłam je i wyszłam na zewnątrz , moje bose stopy dotknęły zimnych posadzek , rozejrzałam sie i stwierdziłam , że znajdujemy sie w lesie . Po chwili usłyszałam skrzyp otwierających się drzwi po czym ujrzałam bruneta , który gestem ręki przywołał mnie do środka . Posłusznie zrobiłam to co kazał , gdy zamknęłam szklane drzwi , usidłam na skrawku ciemnej pościeli . Dopiero gdy na niego spojrzałam zaczął mówić 

-Teraz zapewne myślisz , że zostaniemy małżeństwem - zaśmiał sie - nie będziemy wyprawiać wesela ani robić innych pierdół , pewnego dnia , gdy uznam że przyjdzie na to pora , pojedziemy do urzędu i podpiszemy te głupie papiery - spojrzał na mnie po czym  kontynuował swoją wypowiedz - będziemy małżeństwem tylko na dokumencie , nic więcej , nie będe ci sie oświadczał , zabierał na romantyczne kolacje i tak dalej . Będziesz moją ..-pomyślał chwile - niewolnicą , tak niewolnica to dobre określenie , będziesz mi usługiwać i będziesz na każde moje zawałanie w każdym znaczeniu - popatrzył na mnie bardzo poważnie - moge przyprowadzić do domu każdego niezależnie czy dziewczyne czy kumpli , wtedy nie wychodzisz ze swojego pokoju , chyba , że cie zawołam , a no i jeszcze nigdy nie możesz odzywać sie bez pozwolenia , a teraz idz sie przebierz , ubrania znajdziesz w ostatnim pokoju po prawej , to bedzie też twój pokój , gdy już to zrobisz masz iść na dół , znalezc kuchnie i zrobić mi obiad , to wszystko - podsumował i ruchem głowy kazał opuścic mi pokój . Natychmiast wyszłam i udałam sie na poszukiwanie mojego . Podreptałam na koniec korytarza , przekręciłam klamke i weszłam do środka . Pomieszczenie było małe , zawierało pojedyńcze łóżko , małą szafeczke i szafe . Przebrałam sie w przygotowany wcześniej strój , czyli czarne leginsy i białą koszule . Zeszłam na dół w poszukiwaniu kuchni , przeszłam przez duży salon w którym zastałam Harrego .

-Poczekaj chwile 

-Tak ? - powiedziałam głosem który zdradzał strach i zdenerwowanie 

-Pozwoliłem ci sie odzywać - ryknął 

-Nie , ale ..- zaczęłam sie tłumaczyć 

-Ale co ?! Chyba zapomniałem ci powiedzieć o jednej zasadzie , za każde twoje nie posłuszeństwo będe wyznaczał kary , które będa z dnia na dzień surowsze - zmarszczył czoło , a jego twarz z każdą chwilą zmieniała wyraz 

-Jesteś pojebany - niekontrolowany krzyk wydarł sie z moich ust , wstrzymałam oddech ,gdy kolor jego tęczówek nagle zmienił się z zielnych w czarne . Zaczął zmierzać w moją strone , a ja bałam się tak cholernie sie bałam . Złapał mnie za włosy i pociągnąłj w dół , zaskomlałam z bólu . Chwycił mój łokieć i rzucił mną o ściane , łzy spłynęły po obu policzkach . Spojrzał na mnie z pogardą i wyszedł z salonu . Nowa fala łez zalała moje ciało , czy moje życie już zawsze ma tak wyglądać ?

I jak sie podoba ? :) Rozdział krótki ale kolejny pojawi sie do piątku . Co myślicie o Harrym w tum rozdziale , a może jakieś uwagi do mnie ? 

Jeśli przeczytałeś = prosze skomentuj 

Przeprosiny

Chciałam was wszystkich z całego serca przeprosić , za brak nowych rozdziałów . Niestety przez spory czas nie miałam dostępu do laptopa . Próbowałam pisać nowy rozdział na telefonie , ale zbytnio mi to nie wychodziło :/ .
Jeszcze raz przepraszam i obiecuje że nowy rozdział pojawi sie niebawem :)

Rozdział 2 - Everything has changed

Obudziło mnie suczenie w gardle .Powoli otworzyłam oczy i ukazało mi sie obskurne pomieszczenie z jednym małym oknem . Pod ścianami stały półki więc wygladało to na piwnice . Przechyliłam głowe w bok i ujrzałam metalowe drzwi . Gdzie ja jestem ? Zadawałam sobie to pytanie w kółko i w kółko . Podniosłam sie z niewygodnego materaca , zakręciło mi sie w głowie więc podparłam sie o ściane . Nagle wspomnienia uderzyły we mnie z wielką siłą . Stacja , napad , porwanie . Wszystko ułożyło mi sie w logiczną całość , zostałam porwana . Bałam sie że moi oprawcy zabiją mnie . Jeśli są to ci sami o których słyszy sie teraz w telewizji to po mnie . Nagle serce podskoczył mi do gardła a umysł zaczął pracować ze zdwojoną prędkością , musze stąd uciec , nie moge czekać aż w końcu przyjdą i mnie zabiją . Podeszłam do wielkich drzwi , pociągnęłam za klamke , zamknięte . Spojrzałam na małe okienko i uznałam , że to moja jedyna szansa . Okno było naprawde małe , ale dałabym rade sie przecisnąć . Jedyną przeszkodą jest wyskość , na pewno sama nie dosięgne . Desperacko rozejrzałam sie po pomieszczeniu , nie ma nic co mogło by mi pomóc . Jęknęłam i oprłam sie o zimną ściane , pozwoliłam łzom spłynąć po policzkach . Policzki zaczęły mnie piec od płaczu , a raczej szlochu . Ogarnił sie i myśl musisz coś wykombinować ! Skarciłam siebie w myślach , po czym otarłam łzy . Podeszłam do wyskoich szafek , jedną z nich pchnęłam ku oknu . Nie jest aż taka ciężka , pszesunęłam  ją pod okno , co było nie lada wyzwaniem . Weszłam na pierwszą pólke , aż zaskrzypiało , pozniej kolejne . Serce waliło mi jak młotem , gdy byłam już tak blisko upragnionej wolności , poczułam jak szafka sie przekręca i w ostaniej chwili zdążyłam zeskoczyć . Szafa upadła na ziemie robiąc przy tym ogromny chałas , który odbił sie echem od pustych ścian mojego więzienia . Teraz to już na  pewno po mnie przyjdą , tego nie dało sie nie usłyszeć . Ręce zaczęły mi sie trząść , gdy usłyszałam głosy w oddali . Im bardziej głosy były wyrazniejsze , tym bardziej zaczynałam panikować . Usłyszałam dzwięk przekręcanego klucza w dzrzwiach . Zaczęłam modlić sie w duchu aby to byli moi wybawcy . Niestety moje błagania nie zostały wysłuchane i do pomieszczenia wparowało dwóch mężczyzn w mniej więcej moim wieku . Spojrzeli napierw na mnie , a pozniej na lężącą na ziemi szafke . Domyślili sie co próbował zrobić .
-Nasza księżniczka jest mądrzejsza niż myślałem , ale na tyle głupia , by nie domyślić sie że okno jest zamknięte na klucz - mulat zaśmiał sie cynicznie
Głośno przełknęłam śline .
Spojrzeli na siebie porozumiewawczo , blondyn podszedł do mnie i pociągnął za sobą w strone dzrzwi . Za nami wyszedł mulat , uśmiesznął sie w moją strone szyderczo . Szliśmy długim korytarzem , po czym weszlmy po schodach . Czyli znajdowałam sie przed chwilą w piwnicy . Zobaczyłam dzrzwi wyjściowe , nabrałam tlenu w płuca , tak mało dzieli mnie od ucieczki . Zostałam mocniej szarnpnięta w strone dużego salonu . Gdy znalezlismy sie w nim , zauważyłam jeszcze trzech mężczyzn siedzących na kanapie i palących papierosy . Blondyn rzucił mną na ziemie tak , że upadłam przed kanapą .
- Ta głupia suka próbowała uciec - powiedział jak mi sie wydaje mulat , nie byłam pewna bo bałam sie podnieść wzrok ku górze
-Spójrz na mnie - usłyszałam głos dochodzący z kanapy . Posłusznie zrobiłam to co mi kazał . Podniosłam wzrok i napotkałam zielone tęczówi , gdzieś już je widziałam. Oderwałam wzrok od jego oczu i przyjrzałam sie reszcie twarzy , te brązowe loczki i pełne malinowe usta . To ten facet który mnie porwał .
-Wiesz dlaczego tu jesteś ? - spytał szatyn siedzący obok . Zaprzeczyłam ruchem głowy .
-Harry który zachował sie nie odpowiedzialnie , zdjął kominiarke i widziałaś jego twarz .Gdyby nie ten incydent porzucilibyśmy cie gdzieś w lesie , ale nie możemy ryzykować , że nas wsypiesz , najlepszym rozwiązanie byłoby zabicie cie - przerwał na chwile - ale mamy zosade , że nie zabijamy kobiet . - dokończył , jeden ciężar spadł mi z serca , ale nadal tu byłam i nie zmieniało to faktu że nadal mogą coś mi zrobić .
- Jedne złamanie zasad to chyba nic złego - oburzył sie mulat
-Nie Zayn , mamy inne wyjście , wiesz morderstwo nie zawsze rozwiązuje wszystkie problemy - podniósł głos szatyn
-Więc tak ? Może powiesz mi że zrobiłeś sie bardziej pożądny i moralny Tomlinson ?! - odpowiedział równie wysokim tonem Zayn i sięgnął za pasek od spodni za którym trzymał broń
-Chłopaki przestancie , mamy ważniejsze rzeczy niż wasze sprzeczki - ustał między nimi blondyn , mówiąc opanowanym głosem . Tamci dwaj jeszcze zmrozili siebie spojrzeniem po czym szatyn odszedł i podpalił nowego papierosa .
-Więc jak już mówił Louis , jest inne wyjście , nigdy tego nie robimy ale damy ci wolną wole , masz dwa wyjścia albo cie zabijemy , albo wyjdziesz za mąż za Harrego - powiedział blondyn i wskazał na zielonookiego bruneta. Moje serce zaczęło szybciej bić , a głos uwiąz w gardle .Oni chyba nie mówią poważnie.
-Więc jak ?- wyjął powoli broń i wycelował nią we mnie...

I jak sie podoba rozdział ? Mam nadzieje że bardzo :) , następny już nie bawem , zajrzyjcie do wpisu z bohaterami , bo pojawią sie tam nowe postacie ^^

Czytasz=komentujesz

Rozdział 1

Budzik.Wydałam z siebie grymas niezadowolenia ,po czym  mozolnie podniosłam powieki i ujrzałam biały sufit . Przechyliłam głowe w bok by wyjrzeć przez okno na rozciągający się krajobraz Londynu. Mieszkam tu od niedawna , a już  zakochałam sie w tym mieście . Leżałam jeszcze tak chwile , po czym musiałam wstawać do pracy . Podniosłam sie i  opuściłam nogi na zimną podłoge . Szybciutko wyskoczyłam z łóżka i poszłam do kuchni , aby przygotować sobie śniadanie . Przeszukiwałam półki w poszukiwaniu czegoś nadającego sie na siadanie . Po chwilowym namyśle zdecydowałam sie na płatki . Usiadłam przy niewielkim stolkiu i zaczęłam konsumować jedzenie . Chwyciłam gazete
,,Kolejne zabójstwo na obrzerzach Londynu , sprawcy nadal nie znani ''
To już kolejne zabójstwo w tym miesiący , w telewizji ciągle mówią aby nie wychodzić po zmroku samemu . Boje sie czasem dlatego , że mieszkam sama .Westchnęłam po czym  odłożyłam gazete i wstałam by wstawić miske do zlewu . Podreptałam do łazienki , aby wziąć szybki pryszynic i doprowadzic sie do pożądku . Rozebrałam sie po czym weszłam. Zimny prysznic , tego było mi trzeba . Wyszłam z łazenki i skierowałam sie do sypilani , będąc jeszcze w ręczniku otworzyłam szafe w poszukiwaniu ubrań . Wyjęłam granatowe jeansy i brązowy sweterek . Najzwyklejszy zestaw do pracy . Przebrałam sie , uczesałam włosy i zrobiłam lekki makijaż .Wyglądałam całkiem znośnie , będąc gotowa wyszłam z pokoju , przemierząjąc mały korytarz sprawidziłam godzine . Była 7 : 40 więc spokojnie mogłam zdążyć na 8 . Nałożyłam buty , czapke i kurtke , wyszłam zamykając mieszkanie . Szłam miarowym tempem , sprawdzając swój telefon , Mike dzwonił . Postanowiłam że oddzwonie do niego na przerwie  bo byłam już przed wejściem stacji benzynowej . Ugh , dzień zapowiadał się bardzo długi, bo moja zmiana trwa dzisiaj do pozna .
Około godzine temu moja koleżanka Mitsy wyszła kończąc swoją zmiane wcześniej . Sprawy rodzinne czy coś takiego . Mój szef właśnie zbierał jakieś teczki i po chwili go też już nie było . Jest już 23:20 moja zmiana kończy się równo za 40 minut , cieszyłam sie z tego powodu . Udałam sie na chwile na zaplecze by sprawdzić telefon , Mike nie opdisywał a obiecał że po mnie przyjedzie , no trudno wróce pieszo . Wyszłam z zaplecza i ustałam przy kasie akurat gdy ktoś prsyjechał z piskiem opon . Usłyszałam strzał pistoletu , serce zabiło mi szybciej . Do środka weszło 4 mężczyzn z kominiarkami na głowach i pistoletami w dłoniach . Ręce zaczęły mi sie trząść , a nogi zrobiły sie jak z waty .
-Nie ruszaj sie - jeden z nich wycelował we mnie bronią . Dwóch poszło na zaplecze , po chwili wrócili
-Nie ma nikogo , jest tylko ona - oznajmił
-Ty z Niallem idzcie do Liama i pilnujcie , ja z Zaynem załatwimy reszte - tamci wyszli , a jeden z nich zaczął sie do mnie zbliżać . Otworzył kase gdzie zastał brak pieniedzy .
-Gdzie są pieniądze ? - warknął w moją strone , a ja zapomniałam języka w buzi .
-Gdzie są pieniądze ?! - krzyknął , po czym wycelował w moją strone pistolet .
- Pod ladą - mój głos drrzał i wyjawiał strach . Przesunął mnie na bok i sięgnął pod lade . Wyjął pudełeczko z pieniędzmi i opróżnił je . Usłyszałam dzwięk syreny policyjnej .
- Gliny ! Zmywamy sie - powiedział jak mi sie wydaje Zayn .
- Ale ty pójdziesz ze mną - wychrypiał w moje ucho , ten który zgarnął pieniądze . Pociągnął mnie za włosy w strone wyjścia , syknęłam z bólu . Po chwili wszyscy w ekspresowym tempie znalezlismy sie w samochodzie . Gdy weszlismy do samochodu zdjął kominiarke. Ujrzałam brązowe śliczne loki i zielone błyszczące oczy mojego oprawcy . Gdy przystawił mi broń do skroni , zrobiło mi sie ciemno przed oczami ...

Jak podoba sie pierwszy rozdział? Jest troche krótki ale następny będzie na pewno dłuższy . Kiedy pojawi się następny nie wiem , zależy od waszej aktywności na blogu :)

Czytasz = komentujesz

Nowy rozdział z opóźnieniem

Przepraszam za brak rozdziału , który powinien pojawić się wczoraj  , ale nie miałam czasu go napisać. Dzisiaj go na pewno napisze , jeszcze raz bardzo przepraszam : /


czytasz = komentujesz :)

Prolog

-Boisz się zmian ? - spytałam

-Jednej .

-Jakiej ?

-Boje się że odejdziesz - powiedział bardzo poważnie 

-Nigdzie się nie wybieram - uśmiechnęłam się , po czym złapałam jego dłoń w swoją 

Prolog jest krótki ale mam nadzieje że uchyla rąbka tajemnicy . 

Pierwszy rozdział pojawi się dzisiaj bądź jutro .

Jeśli to przeczytałeś proszę skomentuj  dla ciebie to chwila a dla mnie jest to motywacja by dalej pisać . :) <3

Bohaterowie Baby Styles

Harry Styles jako on sam . 22 l

,,Czy te oczy  mogą kłamać ? Jej oczy nie kłamią .

Zabiłyby za mnie , zamordowałbym za nią."

Lily Collins jako Joela Macffly ( Jo) 20 l

,,-Chyba sie w nim zakochałam .

-Nic dziwnego , ty lubisz popełniać błędy ."

Louis Tomlinson jako on sam . 23 l

,,Jesteś tym , czego potrzebuje . Nie odbieraj mi jednej rzeczy , dzięki której jestem szczęśliwy .''

Zayn Malik jako on sam . 22 l

,,Pstrykniesz palcami , od razu wszystkie się zlatują , więc po cholerę nam dziś miłość '' 

Niall Horan jako on sam . 22 l

,,Chciałbym przestać marzyć . O wspaniałej rodzinie . O kochających  rodzicach . O wspaniałym rodzeństwie . Naprawdę chciałbym . Ale wiem , że to się nigdy nie spełni i dlatego lubię te chwile , gdy marze i wydaje mi się , że mam wszystko czego chcę . 

                                                        Potem otwieram oczy . ''

Liam Payne jako on sam . 23 l

,,Pamięć to nasz największy wróg . Czai się i wybiera ten moment , w którym jesteśmy szczęśliwi , aby trzasnąć nam wspomnieniami po pysku .''

Wstęp :)

Będe pisać na tym blogu moją własną , odmienną historie o one direction . Opowiadanie nosi nazwę Baby Styles . Bohaterowie a także prolog już wkrótce ^^



Czytasz=komentujesz ;)