Obudziło mnie suczenie w gardle .Powoli otworzyłam oczy i ukazało mi sie obskurne pomieszczenie z jednym małym oknem . Pod ścianami stały półki więc wygladało to na piwnice . Przechyliłam głowe w bok i ujrzałam metalowe drzwi . Gdzie ja jestem ? Zadawałam sobie to pytanie w kółko i w kółko . Podniosłam sie z niewygodnego materaca , zakręciło mi sie w głowie więc podparłam sie o ściane . Nagle wspomnienia uderzyły we mnie z wielką siłą . Stacja , napad , porwanie . Wszystko ułożyło mi sie w logiczną całość , zostałam porwana . Bałam sie że moi oprawcy zabiją mnie . Jeśli są to ci sami o których słyszy sie teraz w telewizji to po mnie . Nagle serce podskoczył mi do gardła a umysł zaczął pracować ze zdwojoną prędkością , musze stąd uciec , nie moge czekać aż w końcu przyjdą i mnie zabiją . Podeszłam do wielkich drzwi , pociągnęłam za klamke , zamknięte . Spojrzałam na małe okienko i uznałam , że to moja jedyna szansa . Okno było naprawde małe , ale dałabym rade sie przecisnąć . Jedyną przeszkodą jest wyskość , na pewno sama nie dosięgne . Desperacko rozejrzałam sie po pomieszczeniu , nie ma nic co mogło by mi pomóc . Jęknęłam i oprłam sie o zimną ściane , pozwoliłam łzom spłynąć po policzkach . Policzki zaczęły mnie piec od płaczu , a raczej szlochu . Ogarnił sie i myśl musisz coś wykombinować ! Skarciłam siebie w myślach , po czym otarłam łzy . Podeszłam do wyskoich szafek , jedną z nich pchnęłam ku oknu . Nie jest aż taka ciężka , pszesunęłam ją pod okno , co było nie lada wyzwaniem . Weszłam na pierwszą pólke , aż zaskrzypiało , pozniej kolejne . Serce waliło mi jak młotem , gdy byłam już tak blisko upragnionej wolności , poczułam jak szafka sie przekręca i w ostaniej chwili zdążyłam zeskoczyć . Szafa upadła na ziemie robiąc przy tym ogromny chałas , który odbił sie echem od pustych ścian mojego więzienia . Teraz to już na pewno po mnie przyjdą , tego nie dało sie nie usłyszeć . Ręce zaczęły mi sie trząść , gdy usłyszałam głosy w oddali . Im bardziej głosy były wyrazniejsze , tym bardziej zaczynałam panikować . Usłyszałam dzwięk przekręcanego klucza w dzrzwiach . Zaczęłam modlić sie w duchu aby to byli moi wybawcy . Niestety moje błagania nie zostały wysłuchane i do pomieszczenia wparowało dwóch mężczyzn w mniej więcej moim wieku . Spojrzeli napierw na mnie , a pozniej na lężącą na ziemi szafke . Domyślili sie co próbował zrobić .
-Nasza księżniczka jest mądrzejsza niż myślałem , ale na tyle głupia , by nie domyślić sie że okno jest zamknięte na klucz - mulat zaśmiał sie cynicznie
Głośno przełknęłam śline .
Spojrzeli na siebie porozumiewawczo , blondyn podszedł do mnie i pociągnął za sobą w strone dzrzwi . Za nami wyszedł mulat , uśmiesznął sie w moją strone szyderczo . Szliśmy długim korytarzem , po czym weszlmy po schodach . Czyli znajdowałam sie przed chwilą w piwnicy . Zobaczyłam dzrzwi wyjściowe , nabrałam tlenu w płuca , tak mało dzieli mnie od ucieczki . Zostałam mocniej szarnpnięta w strone dużego salonu . Gdy znalezlismy sie w nim , zauważyłam jeszcze trzech mężczyzn siedzących na kanapie i palących papierosy . Blondyn rzucił mną na ziemie tak , że upadłam przed kanapą .
- Ta głupia suka próbowała uciec - powiedział jak mi sie wydaje mulat , nie byłam pewna bo bałam sie podnieść wzrok ku górze
-Spójrz na mnie - usłyszałam głos dochodzący z kanapy . Posłusznie zrobiłam to co mi kazał . Podniosłam wzrok i napotkałam zielone tęczówi , gdzieś już je widziałam. Oderwałam wzrok od jego oczu i przyjrzałam sie reszcie twarzy , te brązowe loczki i pełne malinowe usta . To ten facet który mnie porwał .
-Wiesz dlaczego tu jesteś ? - spytał szatyn siedzący obok . Zaprzeczyłam ruchem głowy .
-Harry który zachował sie nie odpowiedzialnie , zdjął kominiarke i widziałaś jego twarz .Gdyby nie ten incydent porzucilibyśmy cie gdzieś w lesie , ale nie możemy ryzykować , że nas wsypiesz , najlepszym rozwiązanie byłoby zabicie cie - przerwał na chwile - ale mamy zosade , że nie zabijamy kobiet . - dokończył , jeden ciężar spadł mi z serca , ale nadal tu byłam i nie zmieniało to faktu że nadal mogą coś mi zrobić .
- Jedne złamanie zasad to chyba nic złego - oburzył sie mulat
-Nie Zayn , mamy inne wyjście , wiesz morderstwo nie zawsze rozwiązuje wszystkie problemy - podniósł głos szatyn
-Więc tak ? Może powiesz mi że zrobiłeś sie bardziej pożądny i moralny Tomlinson ?! - odpowiedział równie wysokim tonem Zayn i sięgnął za pasek od spodni za którym trzymał broń
-Chłopaki przestancie , mamy ważniejsze rzeczy niż wasze sprzeczki - ustał między nimi blondyn , mówiąc opanowanym głosem . Tamci dwaj jeszcze zmrozili siebie spojrzeniem po czym szatyn odszedł i podpalił nowego papierosa .
-Więc jak już mówił Louis , jest inne wyjście , nigdy tego nie robimy ale damy ci wolną wole , masz dwa wyjścia albo cie zabijemy , albo wyjdziesz za mąż za Harrego - powiedział blondyn i wskazał na zielonookiego bruneta. Moje serce zaczęło szybciej bić , a głos uwiąz w gardle .Oni chyba nie mówią poważnie.
-Więc jak ?- wyjął powoli broń i wycelował nią we mnie...
I jak sie podoba rozdział ? Mam nadzieje że bardzo :) , następny już nie bawem , zajrzyjcie do wpisu z bohaterami , bo pojawią sie tam nowe postacie ^^
Czytasz=komentujesz
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz