Rozdział 5 - New Story

Od ,,pocałunku" minęło 5 dni , przez ten czas Harry zachowywał się gorzej niż zwykle , poniżał mnie , zamykał w piwnicy i często stoswał przemoc psychiczną. Jednak coś się zmieniło , jego spojrzenie niegdyś puste , teraz często smutne , cierpiące . Bolało mnie to. Tak , trzeba było spojrzeć prawdzie w oczy , zakochiwałam sie w moim oprawcy , człowieku , który wyrządził mi tak wiele krzywdy . Moja podświadomość wyśmiewała sie ze mnie , ale co ja mogłam zrobić ?
Podobno serce nie sługa . Nienawidziłam go , chciałam żeby mnie zostawił , chciałam żyć jak kiedyś , chciałam go nienawidzić . Niestety moje serce żyło własnym rytmem.
Westchnęłam , po czym podniosłam sie z łóżka w moim pokoju . Byłam już w pełni przygotowana , a Harry wciąż mnie nie wołał na dół , dziwne , bo była już 9 . Nagle z dołu zaczęły dochodzić jakieś chałasy i krzyki , nie myśląc długo , chwyciłam za klamke i zbiegłam na dół .
Będąc w połowie schodów zauważyłam Harrego , Louisa , Zayna , Nialla i Liama .
Harry bardzo głośno i teatralnie kłócił sie z Louisem , wymachując przy tym różnymi przedmiotami i rzucając nimi gdzie popadnie . Zayn i Liam próbowali opanować Harrego , a Niall Louisa . Chciałam nie postrzeżenie opuścić pomieszczenie . Niestety w życiu ma sie szczęście bądz pecha . Ja mam to drugie , gdy wchodziłam powoli na góre , schodzy zaskrzypiały . Wszystkie pary oczy , zwróciły się w moją strone . Oczy Harrego przybrały barwe głebokiej czerni , dosłownie mogłam poczuć jego palące spojrzenie na moim ciele , brawo Jo .
-Zabierzcie ją stąd - warknął Harry
Niall wskazał ruchem głowy , abym weszła na góre , a sam podążył za mną . Weszłam do pokoju Stylesa , a zaraz za mną Horan . Ustałam pod oknem i ze strachem wyczekiwałam co sie stanie .
Spojrzał na mnie , uśmiechnął się i przemówił
-Nie musisz sie mnie bać - powiedział bardzo łagodnie , a całe napięcie , jakby wyleciało z pokoju . Powoli usiadł na łóżku i poklepał miejsce obok siebie .
-Nie bój sie mnie , to ja jestem ten miły i łagodny - zasmiał sie , był to bardzo przyjazny dzwięk
-Dobrze - delikatny uśmiech zagościł na mojej twarzy
-No więc Joella - skrzywiłam sie na dzwięk mojego imienia
-Wolisz żebym mówił Jo ?- zapytał , pokiwałam głową na tak
-Dobrze , może powiesz mi coś o sobie hmmm?
-Ok
Zaczęłam opowiadać o moim dzieciństwie , spędzonym na obrzerzach Seattle , o okresie dojrzewania , o trudnym początkach dorosłego życia i o pobycie tutaj . Przez całą rozmowe śmialiśmy sie i dokazywaliśmy . Przez ten czas chałasy z dołu zdążyły ucichnąć .
- No więc może teraz ty coś o sobie opowiesz ? - zagarnęłam  z dużym uśmiechem . Momentalnie mina mu zrzedła , a w oczach nie można było już dostrzec rozbawienia .
-Ja przepraszam , jeśli nie chcesz o tym mówić ...
-Nie , nie w porządku - zamyślił sie chwile
- od czego by tu zaczął , urodziłem sie i wychowałem w Mulargin w Irlandii , od młodych lat uwielbiałem muzyke , śpiewałem , grałem na gitarze i pianinie . Zawsze miałem wielkie ambicje , że pojade do szkoły muzycznej w Londynie i spełnie swoje marzenia . Rodzice odkładali pieniądze na moje pragnienia , które były nie lada wydatkiem . Gdy miałem 14 lat rodzice popadli w długi . - widać było na jego twarzy smutek - W wieku 15 lat miałem jechać do szkoły muzycznej . Niestety pewnego dnia , mama oznajmiła mi z wielkim żalem , że nie mają na to pieniędzy , w tamtym momencie mój świat runął , przepłakałem pare dni , po pewnym czasie otrząsnął sie , ale wciąż nosiłem w sercu ogromny żal do całego świata . Gdy miałem 16 lat , na jednej z imprez , po raz pierwszy spróbowałem norkotyków . Spodobało mi sie to , więc zacząłem ćpać i buntował sie rodzicom . Jeden z moich kumplii wciągnął mnie w handel . Miała być to jedno razowa akcja , abym uzbierał pieniądze na dalsze kształcenie , ale kogo nie zachęcił by łatwy hajs na dalszą mete ? -zaśmiał sie z własnej głupoty - ale wtedy jeszcze nie wiedziałem jakie będą tego konsekwencje . Marzenie o karierze muzycznej prysło , liczyły sie tylko imprezy , alkohol , fajki , narkotyki i pieniądze . Mając 17 lat rodzice dowiedzieli sie o wszystkim , bez wyjątków . Mama długo płakała , a ojciec bez wachania wyrzucił mnie z domu . Pamiętam ten dzień jakby to było wczoraj :
Mama i tata wpatrywali sie we mnie z bólem i zawiedzeniem . Bałem sie co zrobią , jak mnie ukarzą.
-Synu gdzie popełniliśmy błąd - szlochała mama , zaś ojciec stał twardo i wpatrywał sie we mnie z pogardą .
-Czy ktoś cie do tego zmusił , powiedz , że tak było , dlaczego to robiłeś ?- ciągnęła mama
-Pieniądze - tylko tyle zdołałem z siebie wydusić , spojrzałam błagając o wybaczenie moją rodzicielke . Ojciec wyszedł z pomieszczenia , a mama usiadła przy stole , przystrzymując sie łokciami , dalej szlochając . Po chwili wrócił z walizką , spojrzał na mnie twardo i przemówił
-Nie będę trzymał pod dachem ćpuna i handlarza , wyjdz i nigdy nie wracaj
-Ale tato - ścisnęło mnie w żołądku
-Nie jestem już twoim tatą
Ostatni raz spojrzałem na kobiete która mnie urodziła , widziałem w jej załzawionych oczach ból . Nic więcej nie mogłem zrobić , chwyciłem walizke i opuściłem dom .
Spojrzałam na Nialla , jego oczy sie zeszkliły , głowe miał spuszczoną w dół i pocierał ręką o swoje knykcie . Nie myśląc nad tym , przytuliłam go , jak najlepszego przyjaciela . Jego ciało zesztywniało ,lecz po chwili odwzajemnij uścisk i szepnął
-Dziękuje
-Nie ma za co - pociągnęłam nosem , a pojedyńcza łza opuściła moje oko - to najsmutniejsza historia jakął słyszałam .
Zaśmiał sie krótko i odsunął odemnie , w tej samej chwile usłyszeliśmu przekręcanie klamki w drzwiach . Do pomieszcznia wszedł Harry , momentalnie sie wyprostowałam i podniosłam z łóżka .
-Niall zostawisz nas samych ?
-Jasne - odpowiedział blondyn i opuścił pokój, zostawiając naszą dwójke samych .
Styles usiadł na łóżku i mi kazał zrobić to samo . Widziałam po jego minie , że sie denerwuje .
-Jo , oh moja droga Jo , nie wiem sam co mam powiedzieć , ale nie moge już tak dalej - wpatrywałam sie w niego z uwagą - ja nie wiem co sie ze mną dzieje  , na początku tak nie było , ale teraz coś sie zmieniło . Uwielbiam to jak sie poruszasz , to jak sie denerwujesz , to jak przygryzasz dolną wargę , uwielbiam twój uśmiech  i twoje piękne oczy . Ja mam do ciebie pytanie , czy możemy zacząć od początku z czystą kartką ? - siedziałam w osłupeniu , przetwarzając sobie w głowie co właśnie powiedział . Patrzył na mnie uwarznym wzrokiem ,pokiwałam lekko głową na tak .
Uśmiechnął sie , po czym złapał mnie pasie i przytul do siebie .
-Przepraszam za wszystko , tak bardzo przepraszam - schowałam głowe w zagłębieniu jego szyji , on trzymał mnie ciasno , jakby bał sie , że uciekne
-Nigdy nie miałem dziewczyny , więc musisz mi pomóc , a to nie będzie łatwe - zaśmiał sie , a ja razem z nim .
Niekotrolowane łzy zaczęły spływać po moich policzkach , a z ust wydarł sie ciły szloch .
-Prosze nie płacz , prosze , to mnie zabija - moje serce rośnie .

-------------------------------
Jak sie podoba ? :) Co sądzicie o tym rozdziale , piszcie w komentarzach , a także o uwagach do mnie .Nie zastanawia was dlaczego Harry tak szybko zmienił zdanie ? Następny rozdział pojawi sie jeśli pod tym , będą przynajmniej 3 komentarze . ;) Pozdrawiam i do następnego ^^

czytasz=komentujesz

Rozdział 4 - Love me or Hate me

Siedziałam oparta o ścianę, a z ręki ciekła krew . Bałam się co on mi może jeszcze zrobić , taki człowiek jest zdolny do wszystkiego .  Po chwili wstałam , ruszyłam w stronę wyjścia z obszernego salonu . Gdy znalazłam się na korytarzu , zobaczyłam drzwi wyjściowe , chwiejnym krokiem zmierzałam w ich stronę . Zaczęłam przyspieszać , przemierzając długi korytarz , klamka była na wyciągnięcie ręki , gdy nagle jakby spod ziemi wyrósł Harry . Złapał mnie za dłoń , po czym pchnął na ziemie . Upadłam z wielkim impetem , a on tylko uśmiechnął się pod nosem .
-Nie myśl , że uda ci się uciec
Bałam się wykonać jakikolwiek ruch . Jego wzrok przeszył moje ciało , a ono mimowolnie zdrętwiało .
-Co tak leżysz ?!  Wstawaj i idź się doprowadzić do porządku , oczyść sobie ranę , bo mi jeszcze coś pobrudzisz . Wszystko znajdziesz w swojej łazience . - w jego oczach nie było widać ani krzty emocji , kompletna pustka .
Niezdarnymi ruchami podniosłam się z podłogi i wolnym krokiem skierowałam się w stronę schodów . Gdy byłam na pierwszym schodku prowadzącym na górę , Harry złapał mnie za rękę głowa odwróciła się w jego stronę , z lekkim niepokojem wyczekiwałam co ma teraz nadejść .
-Nigdy więcej nie próbuj uciec , nigdy - ostanie słowo wypowiedział wyraźnie przez zaciśnięte zęby , jego palce wbijały się w moją skórę . Wyszarpałam rękę z jego uścisku , który pozostawił czerwone ślady . Nie zważając dalszej uwagi na niego , wbiegłam na górę w poszukiwaniu łazienki . Po kilku nieudanych próbach w końcu znalazłam małą łazienkę  z prysznicem , umywalką , kibelkiem , lustrem i niewielką szafeczką , wiszącą na ścianie .
Otworzyłam szafkę i stojąc na palcach sięgnęłam wodę utlenioną i gaziki , które leżały na najwyższej półce . Usiadłam na desce po czym zaczęłam opatrywać rane . Przyłożyłam gazik z wodą utlenioną w miejsce z którego przed chwilą sączyła się krew , syknęłam z bólu . Gdy rana była już oczyszczona , wyjęłam bandaż i owinęłam nim  ręke . Podeszłam do umywalki , odkręciłam kurek z zimną wodą i przemyłam twarz . Gdy pomyślałam , że mój oprawca ma być moim mężem , ściskało mnie w żołądku . Nie tak sobie to wyobrażałam , zawsze myślałam że pójde do ołtarza w pięknej białej sukni z ukochanym tatą obok i tam na końcu będzie czekał na mnie mój książe z bajki z którym się zestarzeje i będziemy mieli gromadkę dzieci . Gorąca łza spłynęła po moim policzku , wolnym ruchem ręki starłam ją po czym sięgnęłam po ręcznik i wytarłam twarz . Odgarnęłam włosy za głowę po czym sięgnęłam do klamki .
Wyszłam z łazienki i już chciałam skierować się w strone pokoju ale usłyszałam głos , który zwołał mnie na dół . Westchnęłam i podążyłam w dół schodów . Gdy byłam już na dole Harry krzątał się po kuchni .
-No w końcu jesteś - przerwał bo szukał czegoś w lodówce - masz w końcu zrobić coś do jedzenia , jestem strasznie głodny -wyjął butelke z piwem i udał się do salonu , w progu przystanął na chwile i spojrzał na mnie
-Jak masz na imie-bałam sie otworzyć buzie - teraz możesz sie odezwał - odchrząknął
-Joella , Jo - powiedziałam sciszonym tonem . Pokiwał tylko głową i opuścił pomieszczenie .
No to trzeba brać sie do roboty .
Po godzinie kurczak z warzywami był gotowy, w momencie gdy wyjęłam go z piekarnika do kuchni wszedł Harry .
-Sporo ci to zajęło , oby było smaczne - usiadł przy stole - na co czekasz ? Nałóż mi .
Z górnej szafki wyjęłam dwa talerze i zaczęłam nakładać potrawe .
-Czy ty nie rozumiesz co to cb mówie , ,nałóż mi '' - zacytował-
Dostaniesz jeść w swoim czasie.
Zdziwiło mnie to , ale nie powinno . Odłożyłam drugi talerzyk , a ten z nałożonym kurczakiem podałam Harremu .
W momencie , gdy zaczął konsumować swoją porcje poczułam jak bardzo jestem głodna , nie jadłam cały dzień , a on się znęcał . Tak. Myśle , że można nazwać to znęcaniem .

Dwa tygodnie później .

Stałam w łazience , pochylona nad umywalką , czułam jak mnie mdli , a cały świat wiruje . Jeszcze raz oblałam twarz wodą i połknęłam tabletke od głowy . Zsunęłam się  po ścianie i usiadłam na zimnych płytkach . Przymknęłam powieki , a oddech stał się miarowy . Po chwili kręcenie w głowie ustało i mogłam bezpiecznie podnieść się z ziemi . Pomyślałam , że dobrym pomysłem byłby zimny i orzeźwiający prysznic . Rozebrałam sie do bielizny i ustałam przed lustrem . Spojrzałam w swoje odbicie , którego nie poznawałam . Schudłam i to bardzo wyraźnie , oczy straciły blask , zaróżowione policzki , stały sie blade i zapadnięte , na ciele widniało pełno siniaków nowych i starszych . To wszystko przez niego , głodził mnie , dawał jeść raz dziennie , czasem wcale . Rzucał mnie i robił co chciał , na co przyszła mu ochota , czasem kazał spać w piwnicy . Odwróciłam wzrok , nie chciałam na to patrzeć , gorące łzy opuściły moje oczy , tworząc mokre ścieżki po obu stronach policzków . Zdjęłam bieliznę i weszłam do kabiny , odkręciłam kurki , a woda spłynęła po moim ciele . Umyłam włosy i resztę posiniaczonego ciała . Wyszłam spod prysznica , ubrałam piżamę i opuściłam łazienkę . Spokojnie zmierzałam w stronę pokoju
-Jo - usłyszałam głos , który mroził mi krew w żyłach , niczym robot ,   mechanicznie zwróciłam sie w jego strone
-Coś ci wypadło - podał mi mój zielony t-shirt i spojrzał w oczy, momentalnie , gdy zauważył moje załzawione oczy , rysy jego twarzy złagodniały . Wyglądał na smutnego i cierpiącego . Złapał mnie lekko za ramiona i szepnął ,,przepraszam " , spojrzał na moje usta , po czyn delikatnie musnął je swoimi . Stałam w osłupieniu  . On powoli odchodził , a moje serce waliło jak oszalałe . Stałam w miejscu , rozmyślając co chwile temu się wydarzyło .

----------------------------------------------

I jak się podoba? Mam nadzieje , że warto było czekać , ten jeden dzień dłużej :)
Dziękuje za te kilkaset wyświetleń ♥ , niestety komentarzy nadal brak :( . Mam nadzieje , że sie to zmieni już niedługo <3
Całuje i do następnego rozdziału ;)

czytasz = komentujesz 

Rozdział 3 - slave

Gorączkowo mrugałam oczami , mając nadzieje , że jest to tyko koszmar , zły sen z którego zaraz sie wybudzę . 

-Więc jak będzie ? -  spytał zniecierpliwiony  blondyn , wszystkie pary oczu były zwrócone w moją strone 

-Ja , ja .... - jakałam sie , nie mogłam złożyć logicznego zdania 

-Ty ? Moja cierpliwość sie kończy maleńka - warknął  i wolnym ruchem ręki odblokował broń.

Przełknęłam głośno śline i nabrałam powietrza do płuc 

-Wyjde za niego - rzekłam ledwie słyszalnie .

Blondyn opuścił pistolet w dół i schował go za pasek od spodni . 

-Wstań - usłyszałam głośny rozkaz ,nieprzyjemne  dreszcze przeszły w dół mojego kręgosłupa , ciało uniosło sie ku górze , a oczy skierwały sie na mojego przyszłego ,,męża '' .

Podniósł sie z kanapy i stanął naprzeciw mnie . Usłyszałam dzwięk zamykanych dzrzwi i głośne ,,powodzenia " , co oznaczało że reszta chłopaków opuściła dom . Nie pewnie podniosłam wzrok ku górze po czym napotkałam zielone tęczówki nieznoszące sprzeciwu , jego oczy nie wyrażały żadnych emocji , były takie puste , a zarazem piękne i chipnotyzujące . 

-Idz na góre , do pierwszegi pokoju na lewo i czekaj tam , aż nie przyjde - wychrypiał w moje ucho , dzwięk jego głosu rozpłynął mi sie w głowie . Stop , masz przestać zachowywać sie jak zakochana piętnastolatka . Lekko pokiwałam głową i wbiegłach na góre po schodach . Odszukałam wzrokiem wyznczony pokój po czym nacisnęłam klamke , która po lekkim szarpnięciu ustąpiła i ukazała mi dość duży pokój z wejściem na nieduży taras . Pod ścianą stało dwu osobowe łóżko z czarną pościelą i białymi podużkami . Z jednej strony łóżka a raczej łoża , stała pojedyńcza półeczka z niewielką , czarną lampką.

W jednym z kątów stał stolik z dwoma fotelami.

Jedne dzrzwi były otwarte i prowadziły do garderoby . Ściany w pokoju były w odcieniu czarnym , tylko jedna samotna ściana była biała.

Ponownie spojrzałam na szklane dzrzwi , a nogi same mnie poniosły . Otworzyłam je i wyszłam na zewnątrz , moje bose stopy dotknęły zimnych posadzek , rozejrzałam sie i stwierdziłam , że znajdujemy sie w lesie . Po chwili usłyszałam skrzyp otwierających się drzwi po czym ujrzałam bruneta , który gestem ręki przywołał mnie do środka . Posłusznie zrobiłam to co kazał , gdy zamknęłam szklane drzwi , usidłam na skrawku ciemnej pościeli . Dopiero gdy na niego spojrzałam zaczął mówić 

-Teraz zapewne myślisz , że zostaniemy małżeństwem - zaśmiał sie - nie będziemy wyprawiać wesela ani robić innych pierdół , pewnego dnia , gdy uznam że przyjdzie na to pora , pojedziemy do urzędu i podpiszemy te głupie papiery - spojrzał na mnie po czym  kontynuował swoją wypowiedz - będziemy małżeństwem tylko na dokumencie , nic więcej , nie będe ci sie oświadczał , zabierał na romantyczne kolacje i tak dalej . Będziesz moją ..-pomyślał chwile - niewolnicą , tak niewolnica to dobre określenie , będziesz mi usługiwać i będziesz na każde moje zawałanie w każdym znaczeniu - popatrzył na mnie bardzo poważnie - moge przyprowadzić do domu każdego niezależnie czy dziewczyne czy kumpli , wtedy nie wychodzisz ze swojego pokoju , chyba , że cie zawołam , a no i jeszcze nigdy nie możesz odzywać sie bez pozwolenia , a teraz idz sie przebierz , ubrania znajdziesz w ostatnim pokoju po prawej , to bedzie też twój pokój , gdy już to zrobisz masz iść na dół , znalezc kuchnie i zrobić mi obiad , to wszystko - podsumował i ruchem głowy kazał opuścic mi pokój . Natychmiast wyszłam i udałam sie na poszukiwanie mojego . Podreptałam na koniec korytarza , przekręciłam klamke i weszłam do środka . Pomieszczenie było małe , zawierało pojedyńcze łóżko , małą szafeczke i szafe . Przebrałam sie w przygotowany wcześniej strój , czyli czarne leginsy i białą koszule . Zeszłam na dół w poszukiwaniu kuchni , przeszłam przez duży salon w którym zastałam Harrego .

-Poczekaj chwile 

-Tak ? - powiedziałam głosem który zdradzał strach i zdenerwowanie 

-Pozwoliłem ci sie odzywać - ryknął 

-Nie , ale ..- zaczęłam sie tłumaczyć 

-Ale co ?! Chyba zapomniałem ci powiedzieć o jednej zasadzie , za każde twoje nie posłuszeństwo będe wyznaczał kary , które będa z dnia na dzień surowsze - zmarszczył czoło , a jego twarz z każdą chwilą zmieniała wyraz 

-Jesteś pojebany - niekontrolowany krzyk wydarł sie z moich ust , wstrzymałam oddech ,gdy kolor jego tęczówek nagle zmienił się z zielnych w czarne . Zaczął zmierzać w moją strone , a ja bałam się tak cholernie sie bałam . Złapał mnie za włosy i pociągnąłj w dół , zaskomlałam z bólu . Chwycił mój łokieć i rzucił mną o ściane , łzy spłynęły po obu policzkach . Spojrzał na mnie z pogardą i wyszedł z salonu . Nowa fala łez zalała moje ciało , czy moje życie już zawsze ma tak wyglądać ?

I jak sie podoba ? :) Rozdział krótki ale kolejny pojawi sie do piątku . Co myślicie o Harrym w tum rozdziale , a może jakieś uwagi do mnie ? 

Jeśli przeczytałeś = prosze skomentuj 

Przeprosiny

Chciałam was wszystkich z całego serca przeprosić , za brak nowych rozdziałów . Niestety przez spory czas nie miałam dostępu do laptopa . Próbowałam pisać nowy rozdział na telefonie , ale zbytnio mi to nie wychodziło :/ .
Jeszcze raz przepraszam i obiecuje że nowy rozdział pojawi sie niebawem :)

Rozdział 2 - Everything has changed

Obudziło mnie suczenie w gardle .Powoli otworzyłam oczy i ukazało mi sie obskurne pomieszczenie z jednym małym oknem . Pod ścianami stały półki więc wygladało to na piwnice . Przechyliłam głowe w bok i ujrzałam metalowe drzwi . Gdzie ja jestem ? Zadawałam sobie to pytanie w kółko i w kółko . Podniosłam sie z niewygodnego materaca , zakręciło mi sie w głowie więc podparłam sie o ściane . Nagle wspomnienia uderzyły we mnie z wielką siłą . Stacja , napad , porwanie . Wszystko ułożyło mi sie w logiczną całość , zostałam porwana . Bałam sie że moi oprawcy zabiją mnie . Jeśli są to ci sami o których słyszy sie teraz w telewizji to po mnie . Nagle serce podskoczył mi do gardła a umysł zaczął pracować ze zdwojoną prędkością , musze stąd uciec , nie moge czekać aż w końcu przyjdą i mnie zabiją . Podeszłam do wielkich drzwi , pociągnęłam za klamke , zamknięte . Spojrzałam na małe okienko i uznałam , że to moja jedyna szansa . Okno było naprawde małe , ale dałabym rade sie przecisnąć . Jedyną przeszkodą jest wyskość , na pewno sama nie dosięgne . Desperacko rozejrzałam sie po pomieszczeniu , nie ma nic co mogło by mi pomóc . Jęknęłam i oprłam sie o zimną ściane , pozwoliłam łzom spłynąć po policzkach . Policzki zaczęły mnie piec od płaczu , a raczej szlochu . Ogarnił sie i myśl musisz coś wykombinować ! Skarciłam siebie w myślach , po czym otarłam łzy . Podeszłam do wyskoich szafek , jedną z nich pchnęłam ku oknu . Nie jest aż taka ciężka , pszesunęłam  ją pod okno , co było nie lada wyzwaniem . Weszłam na pierwszą pólke , aż zaskrzypiało , pozniej kolejne . Serce waliło mi jak młotem , gdy byłam już tak blisko upragnionej wolności , poczułam jak szafka sie przekręca i w ostaniej chwili zdążyłam zeskoczyć . Szafa upadła na ziemie robiąc przy tym ogromny chałas , który odbił sie echem od pustych ścian mojego więzienia . Teraz to już na  pewno po mnie przyjdą , tego nie dało sie nie usłyszeć . Ręce zaczęły mi sie trząść , gdy usłyszałam głosy w oddali . Im bardziej głosy były wyrazniejsze , tym bardziej zaczynałam panikować . Usłyszałam dzwięk przekręcanego klucza w dzrzwiach . Zaczęłam modlić sie w duchu aby to byli moi wybawcy . Niestety moje błagania nie zostały wysłuchane i do pomieszczenia wparowało dwóch mężczyzn w mniej więcej moim wieku . Spojrzeli napierw na mnie , a pozniej na lężącą na ziemi szafke . Domyślili sie co próbował zrobić .
-Nasza księżniczka jest mądrzejsza niż myślałem , ale na tyle głupia , by nie domyślić sie że okno jest zamknięte na klucz - mulat zaśmiał sie cynicznie
Głośno przełknęłam śline .
Spojrzeli na siebie porozumiewawczo , blondyn podszedł do mnie i pociągnął za sobą w strone dzrzwi . Za nami wyszedł mulat , uśmiesznął sie w moją strone szyderczo . Szliśmy długim korytarzem , po czym weszlmy po schodach . Czyli znajdowałam sie przed chwilą w piwnicy . Zobaczyłam dzrzwi wyjściowe , nabrałam tlenu w płuca , tak mało dzieli mnie od ucieczki . Zostałam mocniej szarnpnięta w strone dużego salonu . Gdy znalezlismy sie w nim , zauważyłam jeszcze trzech mężczyzn siedzących na kanapie i palących papierosy . Blondyn rzucił mną na ziemie tak , że upadłam przed kanapą .
- Ta głupia suka próbowała uciec - powiedział jak mi sie wydaje mulat , nie byłam pewna bo bałam sie podnieść wzrok ku górze
-Spójrz na mnie - usłyszałam głos dochodzący z kanapy . Posłusznie zrobiłam to co mi kazał . Podniosłam wzrok i napotkałam zielone tęczówi , gdzieś już je widziałam. Oderwałam wzrok od jego oczu i przyjrzałam sie reszcie twarzy , te brązowe loczki i pełne malinowe usta . To ten facet który mnie porwał .
-Wiesz dlaczego tu jesteś ? - spytał szatyn siedzący obok . Zaprzeczyłam ruchem głowy .
-Harry który zachował sie nie odpowiedzialnie , zdjął kominiarke i widziałaś jego twarz .Gdyby nie ten incydent porzucilibyśmy cie gdzieś w lesie , ale nie możemy ryzykować , że nas wsypiesz , najlepszym rozwiązanie byłoby zabicie cie - przerwał na chwile - ale mamy zosade , że nie zabijamy kobiet . - dokończył , jeden ciężar spadł mi z serca , ale nadal tu byłam i nie zmieniało to faktu że nadal mogą coś mi zrobić .
- Jedne złamanie zasad to chyba nic złego - oburzył sie mulat
-Nie Zayn , mamy inne wyjście , wiesz morderstwo nie zawsze rozwiązuje wszystkie problemy - podniósł głos szatyn
-Więc tak ? Może powiesz mi że zrobiłeś sie bardziej pożądny i moralny Tomlinson ?! - odpowiedział równie wysokim tonem Zayn i sięgnął za pasek od spodni za którym trzymał broń
-Chłopaki przestancie , mamy ważniejsze rzeczy niż wasze sprzeczki - ustał między nimi blondyn , mówiąc opanowanym głosem . Tamci dwaj jeszcze zmrozili siebie spojrzeniem po czym szatyn odszedł i podpalił nowego papierosa .
-Więc jak już mówił Louis , jest inne wyjście , nigdy tego nie robimy ale damy ci wolną wole , masz dwa wyjścia albo cie zabijemy , albo wyjdziesz za mąż za Harrego - powiedział blondyn i wskazał na zielonookiego bruneta. Moje serce zaczęło szybciej bić , a głos uwiąz w gardle .Oni chyba nie mówią poważnie.
-Więc jak ?- wyjął powoli broń i wycelował nią we mnie...

I jak sie podoba rozdział ? Mam nadzieje że bardzo :) , następny już nie bawem , zajrzyjcie do wpisu z bohaterami , bo pojawią sie tam nowe postacie ^^

Czytasz=komentujesz

Rozdział 1

Budzik.Wydałam z siebie grymas niezadowolenia ,po czym  mozolnie podniosłam powieki i ujrzałam biały sufit . Przechyliłam głowe w bok by wyjrzeć przez okno na rozciągający się krajobraz Londynu. Mieszkam tu od niedawna , a już  zakochałam sie w tym mieście . Leżałam jeszcze tak chwile , po czym musiałam wstawać do pracy . Podniosłam sie i  opuściłam nogi na zimną podłoge . Szybciutko wyskoczyłam z łóżka i poszłam do kuchni , aby przygotować sobie śniadanie . Przeszukiwałam półki w poszukiwaniu czegoś nadającego sie na siadanie . Po chwilowym namyśle zdecydowałam sie na płatki . Usiadłam przy niewielkim stolkiu i zaczęłam konsumować jedzenie . Chwyciłam gazete
,,Kolejne zabójstwo na obrzerzach Londynu , sprawcy nadal nie znani ''
To już kolejne zabójstwo w tym miesiący , w telewizji ciągle mówią aby nie wychodzić po zmroku samemu . Boje sie czasem dlatego , że mieszkam sama .Westchnęłam po czym  odłożyłam gazete i wstałam by wstawić miske do zlewu . Podreptałam do łazienki , aby wziąć szybki pryszynic i doprowadzic sie do pożądku . Rozebrałam sie po czym weszłam. Zimny prysznic , tego było mi trzeba . Wyszłam z łazenki i skierowałam sie do sypilani , będąc jeszcze w ręczniku otworzyłam szafe w poszukiwaniu ubrań . Wyjęłam granatowe jeansy i brązowy sweterek . Najzwyklejszy zestaw do pracy . Przebrałam sie , uczesałam włosy i zrobiłam lekki makijaż .Wyglądałam całkiem znośnie , będąc gotowa wyszłam z pokoju , przemierząjąc mały korytarz sprawidziłam godzine . Była 7 : 40 więc spokojnie mogłam zdążyć na 8 . Nałożyłam buty , czapke i kurtke , wyszłam zamykając mieszkanie . Szłam miarowym tempem , sprawdzając swój telefon , Mike dzwonił . Postanowiłam że oddzwonie do niego na przerwie  bo byłam już przed wejściem stacji benzynowej . Ugh , dzień zapowiadał się bardzo długi, bo moja zmiana trwa dzisiaj do pozna .
Około godzine temu moja koleżanka Mitsy wyszła kończąc swoją zmiane wcześniej . Sprawy rodzinne czy coś takiego . Mój szef właśnie zbierał jakieś teczki i po chwili go też już nie było . Jest już 23:20 moja zmiana kończy się równo za 40 minut , cieszyłam sie z tego powodu . Udałam sie na chwile na zaplecze by sprawdzić telefon , Mike nie opdisywał a obiecał że po mnie przyjedzie , no trudno wróce pieszo . Wyszłam z zaplecza i ustałam przy kasie akurat gdy ktoś prsyjechał z piskiem opon . Usłyszałam strzał pistoletu , serce zabiło mi szybciej . Do środka weszło 4 mężczyzn z kominiarkami na głowach i pistoletami w dłoniach . Ręce zaczęły mi sie trząść , a nogi zrobiły sie jak z waty .
-Nie ruszaj sie - jeden z nich wycelował we mnie bronią . Dwóch poszło na zaplecze , po chwili wrócili
-Nie ma nikogo , jest tylko ona - oznajmił
-Ty z Niallem idzcie do Liama i pilnujcie , ja z Zaynem załatwimy reszte - tamci wyszli , a jeden z nich zaczął sie do mnie zbliżać . Otworzył kase gdzie zastał brak pieniedzy .
-Gdzie są pieniądze ? - warknął w moją strone , a ja zapomniałam języka w buzi .
-Gdzie są pieniądze ?! - krzyknął , po czym wycelował w moją strone pistolet .
- Pod ladą - mój głos drrzał i wyjawiał strach . Przesunął mnie na bok i sięgnął pod lade . Wyjął pudełeczko z pieniędzmi i opróżnił je . Usłyszałam dzwięk syreny policyjnej .
- Gliny ! Zmywamy sie - powiedział jak mi sie wydaje Zayn .
- Ale ty pójdziesz ze mną - wychrypiał w moje ucho , ten który zgarnął pieniądze . Pociągnął mnie za włosy w strone wyjścia , syknęłam z bólu . Po chwili wszyscy w ekspresowym tempie znalezlismy sie w samochodzie . Gdy weszlismy do samochodu zdjął kominiarke. Ujrzałam brązowe śliczne loki i zielone błyszczące oczy mojego oprawcy . Gdy przystawił mi broń do skroni , zrobiło mi sie ciemno przed oczami ...

Jak podoba sie pierwszy rozdział? Jest troche krótki ale następny będzie na pewno dłuższy . Kiedy pojawi się następny nie wiem , zależy od waszej aktywności na blogu :)

Czytasz = komentujesz

Nowy rozdział z opóźnieniem

Przepraszam za brak rozdziału , który powinien pojawić się wczoraj  , ale nie miałam czasu go napisać. Dzisiaj go na pewno napisze , jeszcze raz bardzo przepraszam : /


czytasz = komentujesz :)